Als het hier

zo geen gedoe was, zou ik een oud fotootje plaatsen van mijn met de ambulance afgevoerde 924 Le Mans (kit), onder jaren stof.
Ik kreeg de insectenlijken nooit van de uitgedroogde witte lak gepeurd, kon de hypermooie spaakvelgen met gekleurde P-wapen niet zuiver houden. En met die zeer stoere, een paar maten te brede, banden was de wegligging zeer indrukwekkend slecht, zelfs en vooral bij lage snelheid op nat wegdek of in een bocht met steentjes. Ik had er dwars door Duitsland mee gereden en een jaar klanten mee bezocht. De motor was goed, zoals alle geminachte maar onverslijtbare 924-motoren, een beetje te weinig vermogen op de Autobahn, de versnellingsbak was juist aanvaardbaar. Die krijg je namelijk wel kapot. Het ding startte foutloos, koud of lekker warmgereden, maar weigerde na een kwartier stilstand. Ik heb dikwijls de tweede klant van de dag moeten afzeggen. En een mobieltje bestond toen nog niet.
Kortom, de kinderen kregen elk 50 € van de ambulance-voerder en ik vond dat goed betaald. Ik dacht, daar zijn we vanaf en nooit meer zo een
wit ding.
Drie jaar later botste ik op een goed onderhouden witte

924S

... tweede eigenaar, grootvader, kleinzoon. Bleek het ook nog een "Le Mans" te zijn, officiëel bij Porsche bekend als M755, Sportliches Sondermodell, de Speciaal Sportief. Met optie "ohne kat", dus met 163 pk voor 1220 kg. Al die mooie herinneringen.

Die kon ik niet laten staan. De rest is geschiedenis.