Waar komt dat volgens jullie vandaan?

Waar komt dat volgens jullie vandaan?

Ik denk dat het vooral in toegankelijkheid zitten, en dan al decennialang.

Toen ik begin jaren negentig twintig was, kocht je een goede 924 voor minder dan de prijs van een kale nieuwe Polo. In de jaren 2000 nam de 2.5 Boxster die plek in, en ik weet nog goed dat je rond 2005 voor een euro of 15k een 911 in gangbare staat kon kopen. Vandaag stap ik nog steeds op Gaspedaal in een Porsche voor 15k en met een beetje mazzel een afgeragde 996.

Kwalitatief waren de instap gebruikte Porsches niet altijd de beste auto's, maar je kon ze kopen en je kon ze gebruiken en zo je eerste Porsche bezitten. Toen ik in 1999 mijn Carrera 3.0 kocht voor omgerekend 8k, stonden er ook een Urraco en een tweede serie Dino te koop voor vergelijkbare geld, maar dan wist je dat je om de tien kilometer stilstond met flinke reparatierekeningen tegen. En laten we eerlijk zijn: een 911 is iconisch, die andere twee niet. Daarnaast weet je dat een Porsche, zelfs een slechte, je over het algemeen gewoon thuis brengt.

Porsche is daarnaast best een volumemerk vergeleken met andere exoten. Van de 924 zijn er 150.684 gebouwd, van de 944 nog eens 163.302, en van de eerste Boxster maar liefst 164.874. Dat zijn bijna een half miljoen betaalbare instapmodellen.

Zoveel auto's betekent net zoveel mensen die het merk echt van binnenuit hebben meegemaakt, met een compleet netwerk van specialisten, onderdelen en kennis eromheen. De clubs zijn daar het gevolg van, niet de oorzaak. Dat zie je trouwens ook bij Britse auto's als MG en Lotus: meer betaalbaar is meer interesse.

Bij de andere merken ontbreekt precies die onderkant. Een betaalbare AMG van nu is geen echte AMG meer, dat is een consumentenauto met een badge, en een echte AMG kost nog steeds bakken met geld en daar zijn er bitter weinig van. Een beetje Ferrari kost meteen al meer dan 50k. Zonder instroom van jonge mensen met weining geld die zelf moeten sluetelen aan de onderkant bouw je nooit een brede liefhebbersgroep op.

Leuk, een Alpina…

Wat voor een heeft ie te koop?

On topic: er zijn heel wat Alpina’s in Nl, ruim genoeg voor een club. Volgens mij is er voor ieder merk wel een club te vinden, zelfs een nissanclub

Porsche is inderdaad iconischer. Iedere Jan Doedel kent Porsche en velen weten zelfs dat Porsche en Hitler een connectie hadden. De Kever was van Porsche toch?
Dan nog een berg Deutsche Gründlichkeit er bovenop en je koopt een Porsche, geen Ferrari.

Voor de zekerheid een paar knipoogjes zetten:

Bij mij is het begonnen met het G model, meer bepaald de SC, dan de 3.2 en waar ik helemaal slappe knieën van kreeg de 930 en de 933. Wij waren ook regelmatige bezoeker aan het circuit van Zolder en zeker als er DTM races waren. De Kremer Porsches (in Jägermeister kleuren) waren ongenaakbaar. De brede achterkant, het machtige geluid en de vanzelfsprekendheid waarmee die Kremers de rest van het speelveld achterlieten waren magisch. Toen hebben ik met twee vrienden de dure eed gezworen ooit met een Porsche te rijden. Een van hen is helaas ondertussen veel te jong overleden, de andere mag van zijn vrouw geen Porsche kopen, zij is er fanatiek tegen. Moraal van dit verhaal ... ik heb de juiste vrouw gekozen.

Moraal van dit verhaal ... ik heb de juiste vrouw gekozen.

@V-tec: +1
Die omschrijving is juister dan juist. Na dit gelezen te hebben is bijna gênant om nu een AMG of een RS te hebben.

Volgens mij is niet per se haat naar de auto's, maar naar de bestuurders

Ik weet niet waarom die een "haat naar RS en AMG" topic is geworden. We er allemaal in rijdt boeit mij verder vrij weinig.

Deze week kwam op de radio de podcast van Chaima Saysay ter sprake en daarin werd een klacht van een luisteraar (Michael Pas) behandel over het associale gedrag van "sporwagen" chauffeurs die door de stad rijden met veel te luide uitlaten en te pas en te onpas voluit accelereren .

Chaima had als gastspreker Tony Verhelle (een vooraanstaand Belgisch autojournalist) die dit bevestigde en dit omschreef als een eigenschap die typisch is aan chauffeurs van sportwagens.

Deze uitspraak vind ik nogal moeilijk verteerbaar omdat het van een autojournalist komt. Iemand die eigenlijk vanuit zijn beroep "petrol head" zou moeten zijn en eveneens vanuit zijn beroep dingen constant in vraag zou moeten stellen en duiden.
Tony Verhelle slaat de bal volledig mis met deze uitspraak door Chaima Saysay naar de mond te praten en elke nuance achterwege te laten.