Tumultueuze tijden geweest de laatste jaren maar nu kwam de kans en I don't verrek around...
Ik begreep vroeger de mensen niet die hun Ford Taunus wegdeden voor een andere Ford Taunus. Ik kon niet vatten dat je niet graag eens wat afwisseling had. Ondertussen had ik ei zo na mijn 4e T5 gekocht en ben ik verleden week deze bjoetie gaan ophalen:

The mighty 996 4S, DE mooiste kont ooit gemaakt!
2009 was het gezegende jaar dat ik met mijn zuurverdiende centjes een zwarte 996 4S kocht, 90.000 km later deze weer verkocht for a song and a whistle maar toch bleef die 996 in mijn achterhoofd spoken. FFWD naar een kleine 2 jaar geleden toen de zus van TOTMBO ineens met het plan kwam van ook een Porsche te kopen. Paar gaan bezichtigen, veel miserie gezien en toen ineens stond ie daar: een muisgrijze 996 4S. Ik = nog enthousiaster dan schoonzus.
Elke keer dat er iets met de familie te doen was werd het spitsroeden lopen voor mij. Schoonzus kwam met de P en ik stond erop te kwijlen. Herinneringen van mijn soewarte, de goede (en slechte) tijden die ermee beleefd waren, en die kont buur... Die kont al eens bekeken?
Met Pasen was het weer zover. Af en toe buiten gaan dampen, toch weer elke keer naar die auto getrokken worden. 's Avonds thuisgekomen en Autoscout opgestart, vooral om mezelf wijs te maken dat ze veel en veel te duur waren geworden (vooral als je in rekening nam wat ik maar voor de mijne had gekregen bij verkoop) maar -waarschijnlijk ben ik de gekke prijzen reeds gewoon- dat bleek mee te vallen.
Een zwarte viel af wegens reeds gehad, Sealgrey viel ook af wegens reeds in de familie, en wat stond daar ineens te blinken? Een Lapis blauwe!
Gemaild, BIV en VB uitgerekend (en ook daar ben ik blijkbaar de gekke kosten gewoon) en wachten op antwoord.
's Anderendaags antwoord: we konden gaan kijken
Dagje gewacht want een "nieuwe" Porsche erbij kopen stond niet op de planning en door die reply kwam het ineens wel heel dichtbij...
Toch maar besloten om eens poolshoogte te gaan nemen want "eens gaan kijken kan geen kwaad"

Daarbovenop wou TOTMBO ook wel haar deel in de auto pompen want die vond mijn zwarte ook altijd al de max (was de P die ik had toen we elkaar leerden kennen).
De rest van het verhaal = de bezichtiging van de Murano. Ik zag 'm staan en moest 'm hebben.
De toenmalige (partikuliere) eigenaar was heel vriendelijk en we werden er eigenlijk meer als gasten ontvangen dan als aspirant kopers, gevraagd om een beetje bedenktijd maar eigenlijk was ik toen al 99% zeker. Diezelfde nacht om 02.30 nog een mail gestuurd dat ik op vertrouwen wou toezeggen. Op vertrouwen, want buiten een klein ritje (niet hoger dan 80km/u en 't checken op schade vooraan) had ik eigenlijk niets maar dan ook niets gecontroleerd. Ik ben een ramp als 't op kopen van auto's aankomt. Airco niet gecheckt, zetelverwarming, vensters, open dak, ik was zelfs niet rond de wagen geweest om te controleren op blutsen of lak of eender wat, gewoon blind verliefd. Eigenaar verzekerde me dat alles werkte maar dat het open dak soms wel eens tegen sputterde. Op dat moment kon dat mij zelfs al niet meer schelen. Ik *moest* hem hebben!
Gevraagd wanneer hij ermee naar de keuring kon (is verplicht bij verkoop), en dat trof want hij was net onderweg voor zijn jaarlijkse keuring
Toegezegd, de bank gebeld en 's anderendaags het hok gaan ophalen. 5 Dagen, alles bij elkaar.
So far ziet het eruit zoals de Murano: gewoon een goede auto. I got lucky once again.
De Jubi50 kan dus op zijn gemak verder rijpen. Ik heb terug een echte P waar ik kms kan mee doen! Zo blij als een klein kind.
Eén negatief puntje: er stond een wisser op achteraan, maar die heb ik er net afgeflikkerd

Als er kant en klare dopjes bekend zijn hou ik me aanbevolen.